NLD

 

NLD is een afkorting van de Engelse term Non-verbal Learning Disabilities. Letterlijk vertaald betekent dat 'non-verbale leerstoornissen'. Op zich kan deze term verwarring geven, omdat het eigenlijk geen geclassificeerde stoornis is en veel meer omvat dan alleen leerproblemen. Ook omdat kinderen met dit beeld verbaal zeer vaardig kunnen overkomen, maar toch problemen kunnen hebben met bepaalde aspecten van taal.

NLD is een begrip uit de neuropsychologie waarbij het gaat om een specifiek profiel van vaardigheden en tekorten bij de informatieverwerking van zintuiglijke prikkels. De auditieve informatie (het horen) wordt beter verwerkt dan de informatie die via zien en voelen binnenkomen. Naar alle waarschijnlijkheid is er sprake van een storing in de rechterhersenhelft. Hier vindt het aanleren van nieuwe vaardigheden plaats, maar ook het omgaan met ruimtelijke en creatieve zaken. Het soort informatie dat bijv. nodig is voor het vormen van beelden en begrippen in de hersenen en het begrijpen van verbanden tussen oorzaak en gevolg. Wanneer beelden, gewaarwordingen of begrippen niet goed gevormd worden in de hersenen, dan kan dat grote gevolgen hebben voor het schoolse leren, het gedrag en het aanleren van vaardigheden. Er is sprake van een disharmonisch intelligentieprofiel: verbaal (talig) sterk, performaal (praktisch) zwak.  

Bij NLD gaan leer- en gedragsproblemen en problemen met de motoriek samen: zwakke probleemoplossingsvaardigheden, problemen in oorzaak-gevolg-relaties,  , problemen met het regelen van hun emoties, weinig onderzoekend gedrag, visueel-ruimtelijk inzicht;snel verdwalen, onvoorspelbaar gedrag, onhandige motoriek, problemen met rekenen (inzicht), werktempo, problemen met overzicht (bijv. in de gymzaal).

Een kind met NLD vertoont een weerstand tegen het opnemen en verwerken van nieuwe informatie. Dit belemmert de voortgang van de ontwikkeling.

Als kleuter zijn kinderen met deze stoornis, vaak hyperactief, waardoor ze zich in allerlei situaties kunnen storten, zonder de consequenties te doorzien. Ook kunnen ze aandachtsproblemen hebben op ruimtelijk- visueel vlak. En hun slecht beoordelingsvermogen wordt dikwijls verward met impulsiviteit ADHD-kenmerken.

Zowel school als ouders hebben moeite om deze kinderen goed in te schatten en NLD wordt in het onderwijs niet snel herkend omdat het kind met zijn goede verbale vaardigheden zijn omgeving vaak op het verkeerde been zet omtrent zijn capaciteiten. Een gevolg is dat een kind met NLD vaak veel te hoog wordt ingeschat en  sterk wordt overvraagd. Dat kan ernstige gevolgen hebben voor de emotionele stabiliteit. Het kan leiden tot zeer wisselend gedrag, driftbuien, extreme koppigheid en angsten. 
 

Het is belangrijk de aanwezigheid van NLD-symptomen zo vroeg mogelijk te herkennen, zodat er veel psychisch leed bij deze kinderen voorkomen kan worden. 
Meten is weten;  testen door een neuropsycholoog of instelling, die hierin gespecialiseerd is. 

Voor het kind met NLD bestaat de hulp uit goede voorlichting aan ouders, leerkrachten en hulpverleners die met het kind werken. Deze voorlichting moet gericht zijn op de volgende twee basisprincipes bij de behandeling van kinderen met NLD:

- Tegenover het kind een realistische houding aannemen, een open oog hebben voor zijn onvermogen en er rekening mee houden.
- Een goed inzicht ontwikkelen in de sterke en zwakke kanten van het kind. Gebruik maken van zijn sterke kanten (goede verbale vaardigheden) om de ontwikkeling van de zwakke kanten te stimuleren.

-Als ouders je niet laten ontmoedigen, met de juiste aanpak, oefeningen en een berg geduld is er veel te bereiken

In het onderwijs zal bij voorkeur gewerkt moeten worden met verbale, overzichtelijke, logische stap-voor-stap-methoden. Daarbij moet worden uitgegaan van het delen-naar-geheel-principe: het geheel moet vanuit de delen worden opgebouwd, anders kan het kind het niet overzien.